Ik mankeer het één en ander, maar ik klaag niet”, zegt Nico aan het begin van het gesprek. “Al kostte het wel tijd om weer vertrouwen in mijn lichaam te hebben. Dat heb ik moeten leren, want in het begin had ik het er moeilijk mee dat ik niet meer alles kon. Nu denk ik: ik ben spekkoper dat ik nog mobiel ben en mijn dingetjes kan doen.”   

Uurtje ballen 

Een van die dingetjes is Walking Football. Elke woensdagochtend is Nico te vinden bij voetbalclub RCL in Leiderdorp. “Walking Football houdt in dat je niet mag rennen. Je moet altijd met één voet contact met de grond houden”, vertelt hij. “Ik vind het leuk om te voetballen en het is goed voor mijn conditie. Ongemerkt ben je toch best fanatiek bezig. Lekker een uurtje ballen, daarna een bak koffie en een kletspraatje. Het is bewegen én gezelligheid.”   

Heel erg benauwd  

Dat Nico aan Walking Football doet, is niet vanzelfsprekend. Hij kampt al langere tijd met hartproblemen. “Ik ben eigenlijk altijd gezond geweest, maar tien jaar geleden kreeg ik het tijdens een vakantie ineens heel erg benauwd. Terug in Nederland moest ik na onderzoek meteen in het ziekenhuis blijven. Er werden hartritmestoornissen geconstateerd – dat was op zich niet zo heel erg. Wat wel voor paniek zorgde, was dat er veel vocht achter mijn longen zat.”   

Onder stroom   

Het vocht werd verwijderd, waarmee de meest acute zorg was weggenomen. Daarna belandde Nico in een traject met allerlei onderzoeken om zijn hartproblemen te verklaren. “Ik heb me in die periode flink zorgen gemaakt. Het was de eerste keer dat ik echt iets mankeerde. Achteraf denken de artsen dat de hartritmestoornissen het gevolg zijn van dat ik ooit onder stroom heb gestaan tijdens het klussen. Er is goed mee te leven. Ik voel zelf aan wanneer het niet goed gaat en ik weet dan dat het meestal binnen een dag weer over is. Dat is een geruststelling.”   

Of alle ziekenhuisbezoeken en behandelingen van een fysiotherapeut vergoed zouden worden, is een vraag die in eerste instantie niet bij Nico opkwam. “Daar ben je op zo’n moment helemaal niet mee bezig. Alle rekeningen gingen direct naar Zorg en Zekerheid, waar mijn vrouw en ik al vele jaren zijn verzekerd. Alles werd netjes betaald. Ik heb geen telefoontje hoeven plegen en geen brief gehad waar ik iets mee moest doen. Het geeft rust als je daar geen omkijken naar hebt.”   

Revalideren

Ook in de jaren erna ervaarde hij dat Zorg en Zekerheid alle zorg en hulp stilzwijgend vergoedt. Het bleef voor Nico namelijk niet bij hartritmestoornissen. “Op een avond plaste ik ineens bloed”, vertelt hij. “Bleek er een kankergezwelletje bij één van mijn nieren te zitten. Die nier moest eruit. Is gelukkig goed gekomen, maar ik ben wel een tijdje bezig geweest met revalideren. Een paar jaar geleden kreeg ik ook een kunstknie. Daarna ben ik flink afgebeuld door een fysiotherapeut. Die zei: als je het nu goed doet, heb je daar later profijt van. Helemaal waar.”  

Onder de mensen 

Inmiddels staat Nico weer positief in het leven. “Naast Walking Football ben ik ook weer bij een koor gaan zingen. Het is belangrijk om door te blijven gaan. Dat houd je aan de gang. En het hoeft niet per se iets met sport te zijn. Onder de mensen blijven is soms al voldoende. Die mogelijkheden zijn er genoeg, want er wordt tegenwoordig heel veel georganiseerd.”