Het was woensdag; mijn oma-oppasdag. Ik stond op het schoolplein te wachten op mijn kleinzoon Timo. Verderop zag ik 3 vaders bij elkaar staan. Ze voerden een emotioneel gesprek. Alle drie geen baan meer, dat had ik van mijn dochter gehoord.

Ziet u ook steeds meer mensen met allerlei soorten wearables om hun pols rondlopen?

Toen mijn moeder tijdelijk, naar een zorgcentrum moest, omdat ze haar heup had gebroken en het zelfstandig thuis wonen dus echt even niet meer kon, was dat voor haar wel een ‘life-event’. Ze had zo’n 50 jaar in een eengezinswoning met tuin gewoond.

Het leek zo’n doodgewone doordeweekse dag, één zoals alle andere. Mijn vriendin Marijke wilde met een voor haar standaardgebaar haar haren uit haar gezicht halen en toen merkte ze dat haar linker arm ‘het niet meer deed’.